Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
शतं कन्या राजपुत्रमेकैकं॑ पृथगन्वयु: । कन्यां कनन््यां शतं नागा नागं॑ नागं शतं रथा:
śataṁ kanyā rājaputram ekaikaṁ pṛthag anvayuḥ | kanyāṁ kanyāṁ śataṁ nāgā nāgaṁ nāgaṁ śataṁ rathāḥ |
Wika ni Vāyu: “Isang daang dalaga ang ibinigay—bawat isa sa magkakaibang prinsipe. Sa bawat dalaga ay may isang daang elepante; at sa bawat elepante, isang daang karwahe.” Ipinakikita ng taludtod ang lawak ng yaman ng kaharian at ang kaugaliang sukatin ang dangal sa pamamagitan ng magagarbong kaloob sa pag-aasawa, na waring ang kasaganaan at kapangyarihan ay lumalago tungo sa napakalaking pagpapakitang-yaman.
वायुदेव उवाच
The verse highlights how royal society expresses prestige through immense material endowments—marriage alliances accompanied by escalating gifts (brides, elephants, chariots). In the ethical frame of Śānti Parva, such descriptions can serve as a contrast to inner restraint and the limits of worldly display.
Vāyu narrates a scene of extraordinary royal arrangements: each prince receives a separate group of a hundred brides, each bride is accompanied by a hundred elephants, and each elephant is followed by a hundred chariots—depicting an immense procession of wealth and military resources.