Shloka 26
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निर्गुणास्त्वेव भूयिष्ठमात्मसम्भाविता नरा: । दोषैरन्यान् गुणवत: क्षिपन्त्यात्मगुणक्षयात्
nirguṇās tveva bhūyiṣṭham ātma-sambhāvitā narāḥ | doṣair anyān guṇavataḥ kṣipanty ātma-guṇa-kṣayāt ||
Wika ni Nārada: Yaong halos salat sa tunay na kabutihan ang siyang pinakamadalas magpahayag ng sariling kadakilaan. Sa pagkakita nila ng kakulangan ng mga birtud sa kanilang sarili, sinisikap nilang ibagsak ang mga tunay na marangal sa pamamagitan ng pagturo ng mga kapintasan sa kanila. Kaya’t huwag subuking patunayan ang pagiging nakahihigit sa pamamagitan ng paninira sa iba; ang anumang kahusayan ay dapat ipamalas sa sariling mga katangian at gawa, hindi sa salita lamang.
नारद उवाच
Educational Q&A
True excellence is shown by one’s own virtues, not by self-praise or by disparaging others. People lacking merit often attack the virtuous to mask their own deficiency.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Nārada delivers a moral observation about human behavior: the unvirtuous tend toward self-conceit and fault-finding, while dharma calls for restraint and proving worth through conduct.