Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
सूचीरोमा हरिश्मश्रुरूर्ध्वकेशश्वलाचल: । गीतवादित्रतत्त्वज्ञो गीतवादनकप्रिय:
sūcīromā hariśmaśrur ūrdhvakeśaś calācalaḥ | gītavāditratattvajño gītavādanakapriyaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Ang balahibo sa kanyang katawan ay tila karayom; ang kanyang balbas at bigote ay maitim. Ang buhok sa ulo ay nakatindig. Siya ang anyo ng kapwa gumagalaw at di-gumagalaw na mga daigdig. Batid niya ang tunay na mga simulain ng awit at tugtugin, at lalo niyang minamahal ang pag-awit at pagtugtog.”
भीष्म उवाच
The verse highlights a figure marked by unusual ascetic/cosmic traits yet also refined knowledge of the arts: true excellence can include mastery of aesthetic disciplines (song and instruments) alongside a broader, all-encompassing vision of reality (calācala—moving and unmoving).
In Bhīṣma’s discourse in the Śānti Parva, he is describing a particular being/person by distinctive physical signs and capacities—especially his comprehensive nature and his expertise and fondness for music—within a larger didactic context.