Shloka 45
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
दैवानि स व्यूहशतानि सप्त रक्तो हरिद्रोडथ तथैव शुक्ल: । संश्रित्य संधावति शुक्लमेत- मष्टावरानर्च्यतमान् स लोकान्
daivāni sa vyūhaśatāni sapta rakto haridro ’tha tathaiva śuklaḥ | saṃśritya saṃdhāvati śuklam etad aṣṭāvarān arcayatamān sa lokān ||
Ipinaliwanag ni Bhishma: Dahil sa lakas ng naunang kabutihan, ang nilalang na may katawan ay sunud-sunod na nagsusuot ng mga anyo at katawang maka-diyos—una’y mapula, saka dilaw na gaya ng luyang-dilaw, at pagkatapos ay dalisay na puti na tulad ng mga ganap na pantas na may maselang katawan. Sa pag-asa sa mga katawang ito ayon sa wastong pagkakasunod, gumagala siya sa pinakamataas na mga daigdig, mula sa Bhū at pataas, na nagbibigay-galang sa mga kapangyarihang namamahala roon; at pagkaraan, sa mabilis na pag-usad, nararating niya ang lubos na dalisay na daigdig ni Brahma.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ethical conduct and accumulated merit (puṇya) determine the soul’s post-mortem ascent: the jīva takes progressively purer divine embodiments, honors the presiding powers of higher realms, and by the momentum of past virtue reaches the purified Brahma-world.
Bhishma describes a graded journey of the jīva through a sequence of divine forms (red, golden, white) and through the highest worlds beginning with Bhū and onward, culminating in swift entry into Brahmaloka due to the force of prior merit.