Shloka 44
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
सो<स्मादथ भ्रश्यति कालयोगात् कृष्णे तले तिष्ठति सर्वकृष्टे । यथा त्वयं सिद्धाति जीवलोक- स्तत् तेडभिधास्याम्यसुरप्रवीर
so 'smād atha bhraśyati kālayogāt kṛṣṇe tale tiṣṭhati sarvakṛṣṭe | yathā tvayaṃ siddhāti jīvalokas tat te 'bhidhāsyāmy asurapravīra ||
Wika ni Bhishma: Pagkaraan nito, sa pag-ikot ng panahon, ang isang nilalang ay nalalaglag—bumababa sa pinakamadilim at pinakamababang antas, na wari’y sa isang sapin ng ilalim-daigdig, at isinisilang sa pinakamaruruming anyo ng pag-iral. At ngayon, O pinunong bayani sa mga Asura, ipaliliwanag ko sa iyo kung paanong ang daigdig ng mga nilalang, na nahuhuli sa siklo ng pag-angat at pagbagsak, ay nakakamit ang tunay na kaganapan—ang paglaya.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Time and karma can cause an embodied being to fall into increasingly degraded states of existence; Bhishma then turns to the remedy—explaining the means by which beings caught in samsara can attain siddhi, i.e., liberation.
Bhishma addresses an Asura leader and describes the soul’s downward movement under the force of time and wrongdoing, setting up his forthcoming instruction on how liberation is achieved despite the cycle of ascent and decline.