Shloka 37
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकृष्टा स सज्जते नरके पच्यमान: । स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति
kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa sajjate narake pacyamānaḥ | sthānaṃ tathā durgatibhis tu tasya prajāvisargān subahūn vadanti ||
Wika ni Bhīṣma: “Ang hantungan ng isang nasa ‘madilim’ na kalagayan ay inilalarawang hamak. Dahil kumakapit siya sa mga ipinagbabawal na gawaing nagdadala sa impiyerno, siya’y niluluto sa apoy ng impiyerno. Ipinahahayag ng mga pantas na ang kanyang tirahan ay kasama ng mga dumarating sa masamang wakas, at nananatili siya roon sa maraming pag-ikot ng paglikha—sapagkat sa maling asal, paulit-ulit siyang nagkakasala.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to prohibited, unethical actions (niṣiddha-karma) leads to a degraded destiny and prolonged suffering in hell; one’s conduct, not mere identity, determines one’s post-mortem course.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he describes the karmic outcome of a person who repeatedly engages in forbidden deeds: sages are cited as authorities who state that such a person is tormented in naraka for many cycles of creation.