Shloka 30
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
संहारविक्षेपसहसत्रकोटी - स्तिष्ठन्ति जीवा: प्रचरन्ति चान्ये । प्रजाविसर्गस्य च पारिमाण्यं वापीसहस्राणि बहूनि दैत्य
saṃhāra-vikṣepa-sahasra-koṭī-stiṣṭhanti jīvāḥ pracaranti cānye | prajā-visargasya ca pārimāṇyaṃ vāpī-sahasrāṇi bahūni daitya ||
Wika ni Bhishma: “Di mabilang na krore ng mga nilalang ang nananatili sa mga siklo ng pagkalusaw at pagkalat, samantalang ang iba’y gumagalaw sa masiglang pag-iral. At ang sukat ng pagbugso ng paglikha ay napakalawak, lampas sa bilang—gaya ng maraming libong imbakan ng tubig—O Daitya. Kaya ang paglitaw at pagpanaw ng daigdig ay di masukat; huwag itong kapitan na wari’y walang hanggan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse stresses the immeasurable scale of cosmic processes—beings are continually projected into activity and withdrawn again—so worldly existence should be understood as impermanent, encouraging detachment and steadiness in dharma.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on higher principles after the war; here he describes the vast, recurring cycles of creation and dissolution and addresses a ‘Daitya’ as part of a cosmological exposition.