Shloka 6
नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत्सुखम् । तृष्णाक्षयसुखस्यैते नाहत: षोडशीं कलाम्
yac ca kāmasukhaṁ loke yac ca divyaṁ mahatsukham | tṛṣṇākṣayasukhasyaite nāhataḥ ṣoḍaśīṁ kalām ||
Wika ni Bhishma: Anumang ligayang nagmumula sa pagnanasa sa mundong ito, at anumang makalangit at dakilang kaligayahan sa langit—kapwa hindi man lamang katumbas ng ikalabing-anim na bahagi ng ligayang dulot ng pagkapawi ng uhaw na pagnanasa. Ang marurunong, na malinaw ang pagtanaw, kinikilala na kahit ang sagana at pinong aliw ay nakatali sa pagdurusa; samantalang ang mangmang ay laging nalilinlang kahit ng mumunting bagay na pang-ugnay ng pandama.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sensual pleasure (kāma-sukha) and even heavenly pleasure are insignificant compared to the peace and joy that arise when craving is extinguished; true well-being is rooted in inner freedom rather than in objects of enjoyment.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and the path to peace, Bhishma teaches Yudhishthira by contrasting worldly and heavenly enjoyments with the superior happiness of desirelessness, urging a turn toward self-control and inner liberation.