Shloka 17
Jvarotpatti — The Origin and Distribution of Jvara
Fever
पूर्व चेतयते जन्तुरिन्द्रियैर्विषयान् पृथक् विचार्य मनसा पश्चादथ बुद्धया व्यवस्यति । इन्द्रियेरुपलब्धार्थान् बुद्धिमांस्तु व्यवस्यति
pūrvaṃ cetayate jantur indriyaiḥ viṣayān pṛthak vicārya manasā paścād atha buddhyā vyavasyati | indriyaiḥ upalabdhārthān buddhimāṃs tu vyavasyati |
Sinabi ni Asita: Una, ang nilalang na may katawan ay nagkakaroon ng kamalayan sa mga bagay ng pandama nang magkakahiwalay sa pamamagitan ng mga pandama. Pagkaraan, matapos pagnilayan ang mga ito sa isip, saka niya ito pinagtitibay sa pamamagitan ng talino (buddhi). Tunay, ang taong may talino ang siyang tiyak na nakauunawa at nakararanas, nang matatag at malinaw, sa mga bagay na iniharap ng mga pandama.
असित उवाच
Educational Q&A
Sense-contact alone does not yield settled knowledge; the senses present distinct objects, the mind reflects on them, and the intellect (buddhi) makes a decisive determination. Ethical clarity depends on strengthening buddhi so that experience is properly judged rather than merely felt.
Asita is explaining an inner sequence of cognition: perception through the senses, mental deliberation, and final ascertainment by the intellect. The verse functions as instruction on how a person should understand and govern experience.