Shloka 25
Adhyāya 270 — Yudhiṣṭhira’s inquiry on saṃnyāsa; Bhīṣma on calculable time, tamas, and karma
Vṛtra–Uśanā exemplum begins
अन्यमेवाहमिच्छामि भक्तायानुग्रह॑ं कृतम् । पृथिवीं रत्नपूर्णा वा महद् वा रत्नसंचयम्
anyam evāham icchāmi bhaktāyānugrahaṃ kṛtam | pṛthivīṃ ratnapūrṇā vā mahad vā ratnasañcayam |
Sinabi ni Kuṇḍadhāra: “Ibang uri ng pabor ang hinihiling ko para sa debotong ito. Hindi ko ninanais para sa kanya ang lupang punô ng hiyas, ni ang napakalaking imbakan ng mga batong mahalaga. Ang tunay na biyaya ay ito: na siya’y maging matuwid; na ang kanyang pag-unawa ay manatiling nakapirmi sa dharma; at na mabuhay siya sa dharma lamang—upang ang dharma ang maging pangunahing gabay ng kanyang buhay. Ito, para sa akin, ang pinakadakilang pagpapala para sa kanya.”
कुण्डधार उवाच
Educational Q&A
The highest ‘anugraha’ (grace) is not material prosperity but steadfastness in dharma—right understanding, ethical conduct, and sustaining one’s life through righteous means.
Kuṇḍadhāra addresses a benefactor (implied giver of boons) and refuses worldly rewards for his devotee, asking instead for an inner transformation: a life governed by dharma rather than by wealth.