तृष्णाक्षय-उपदेशः
Instruction on the Cessation of Craving
यास्तु स्युर्बर्हिरोषध्यो बहिरन्यास्तथाद्रिजा: । ओषधिभ्यो बहिर्यस्मात् प्राणात् वक्रिन्न दृश्यते
yās tu syur barhi-roṣadhyo bahir anyās tathādrijāḥ | oṣadhibhyo bahir yasmāt prāṇād vakrinn(a) dṛśyate ||
Sinabi ni Kapila: “Maging ito man ay mga damo at halamang panghandog, iba pang mga halamang-gamot na tumutubo sa labas ng pamayanan, o yaong sumisibol sa kabundukan—anumang anyo ng pananim ang umiiral, walang nakikitang hiwalay sa hininga-buhay na siyang nagtataguyod sa kanila. Sapagkat ang lahat ng halamang-gamot ay nakaugat sa prāṇa mismo; lampas sa prinsipyong iyon ng buhay, walang anumang may buhay na masusumpungan.”
कपिल उवाच
Kapila emphasizes that all vegetation—whether sacrificial grasses, wild herbs, or mountain plants—depends on prāṇa (the sustaining life-principle). Nothing living is perceived as existing independently of that vital basis.
In the Śānti Parva’s Kapila discourse, Kapila is explaining the foundations of life and sustenance, using plants and sacrificial materials as examples to show the dependence of all living growth on the underlying principle of prāṇa.