Shloka 29
तृष्णाक्षय-उपदेशः
Instruction on the Cessation of Craving
मोघान्यगुप्तद्वारस्य सर्वाण्येव भवन्त्युत । कि तस्य तपसा कार्य कि यज्ञेन किमात्मना
moghāny aguptadvārasya sarvāṇy eva bhavanty uta | ki tasya tapasā kāryaṁ ki yajñena kim ātmanā ||
Sabi ni Kapila: Para sa taong ang mga “pinto” ay hindi binabantayan, ang lahat ng mabubuting pagsisikap ay nauuwi sa wala. Ano pa ang saysay ng pag-aayuno at pagdurusa (tapas), ng paghahandog (yajña), o maging ng pagninilay sa loob, kung wala ang pagpipigil-sa-sarili? Ang aral ay ito: ang disiplina sa mga pandama ang saligan na nagbibigay ng tunay na bisa sa mga gawaing espirituwal.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Spiritual practices like tapas (austerity), yajña (sacrifice), and even inner contemplation bear fruit only when the ‘doors’—commonly understood as the senses and avenues of conduct—are guarded through self-restraint. Without control, good deeds lose their efficacy.
In the Shanti Parva’s instructional dialogue, Kapila is presenting a moral-philosophical critique: he warns that external religious acts and even inward practices are undermined if a person does not discipline the senses and protect the mind from uncontrolled impulses.