नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
एतानि सह यज्ञेन प्रजापतिरकल्पयत् । तेन प्रजापतिर्देवान् यज्ञेनायजत प्रभु:
etāni saha yajñena prajāpatir akalpayat | tena prajāpatiḥ devān yajñenāyajata prabhuḥ ||
Ipinaliwanag ni Kapila: “Sa pasimula, nilikha ni Prajāpati ang mga bagay na ito kasabay ng pagtatatag ng yajña. Pagkaraan, si Prajāpati na siyang Panginoon ay siya ring sumamba sa mga diyos sa pamamagitan ng yajña—ipinapakita na ang kaayusan ng daigdig at ugnayan sa banal ay pinananatili sa wastong pag-aalay, hindi sa pag-angkin lamang.”
कपिल उवाच
Yajña is presented as foundational to creation and social-cosmic order: even Prajāpati models dharma by sustaining the gods through sacrificial offering, implying that rightful giving and disciplined action uphold the world.
Kapila states that Prajāpati instituted the sacrificial system along with created things, and then Prajāpati himself performed yajña to the gods using those sacrificial means, establishing a paradigm of reciprocal maintenance between beings and the divine.