Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
परिनिछितकर्माण: प्रजानुग्रहकाम्यया । ज्ञानी ब्राह्मणोंने अपनेको ही यज्ञका उपकरण मानकर मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है। उन्होंने प्रजाहितकी कामनासे ही मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है
pariniścita-karmāṇaḥ prajā-anugraha-kāmyayā | jñānī brāhmaṇaḥ ātmānam eva yajñasya upakaraṇaṃ matvā mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān | sa prajā-hita-kāmanayā eva mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān |
Sinabi ni Chulādhāra: “Taglay ang matibay na pasya sa mga gawain at isinagawa dahil sa habag sa mga nilalang, ang marunong na brāhmaṇa ay nagsagawa ng sakripisyo sa loob ng isipan. Itinuring niya ang sarili mismo bilang kasangkapan ng sakripisyo, at tinupad ang panloob na ritong ito dahil lamang sa hangaring itaguyod ang kapakanan ng bayan.”
चुलाधार उवाच
True sacrifice can be internal: a wise person treats the self as the instrument of worship and performs a ‘mental yajña’ motivated not by display or gain, but by compassion and the welfare of all beings.
Chulādhāra describes a spiritually wise brāhmaṇa who, with firm resolve, performs an inward (mental) sacrifice. The emphasis is on intention—undertaking disciplined inner practice specifically for the benefit of the people/creatures.