कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
सो<मर्षवशमापन्नस्तुलाधारदिदृक्षया । पृथिवीमचरद् राजन् यत्र सायंगृहो मुनि:
so 'marṣavaśam āpannas tulādhāra-didṛkṣayā | pṛthivīm acarad rājan yatra sāyaṃgṛho muniḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Nadaig ng poot, siya’y umalis upang makita si Tulādhāra. O hari, naglakbay siya sa buong daigdig; at saanman sumapit ang dapithapon, doon nananatili ang pantas upang magpalipas ng gabi. Ipinapakita ng talatang ito na ang galit ay nakapagtutulak kahit sa asceta tungo sa di-mapakaling paghahanap, samantalang ang pag-ugaling huminto sa paglubog ng araw ay tanda ng pagpipigil at kaayusan sa gitna ng pag-alab ng loob.
भीष्म उवाच
The verse contrasts inner agitation (being overpowered by indignation) with outer discipline (stopping wherever dusk arrives). It hints that ethical progress requires mastering anger and maintaining regulated conduct even while pursuing instruction.
Bhishma narrates that a sage, driven by indignation, sets out to meet/see Tulādhāra. He roams across the earth and each evening lodges wherever nightfall finds him, continuing his journey day by day.