कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
ततः कदाचित तांस्तत्र पश्यन् पक्षीन् यतव्रतः । बभूव परमप्रीतस्तदा मतिमतां वर:
tataḥ kadācit tāṁs tatra paśyan pakṣīn yatavrataḥ | babhūva paramaprītas tadā matimatāṁ varaḥ ||
Minsan, si Jājali—masunurin sa panata at pinakadakila sa mga marurunong—ay nakita roon ang mga ibong may pakpak na at nakalilipad, kaya siya’y labis na nagalak. Nang makita ng magulang na ibon na lumaki na ang kanilang mga anak, sila man ay napuno ng tuwa, at kasama ang kanilang supling ay nanirahan doon nang walang pangamba.
भीष्म उवाच
Disciplined observance of vows (saṁyama and vrata) supports a life where beings can flourish without fear; joy arises not from possession or harm, but from restraint and harmonious coexistence.
Jājali, steadfast in his vows, watches the birds’ young grow and fly. He feels deep happiness, and the parent birds, pleased at their offspring’s maturity, remain there fearlessly with their young.