Shloka 18
भिक्षुलक्षणम्—एकचर्याः, अहिंसा, कैवल्याश्रमः
Marks of the Mendicant: Solitary Wandering, Non-Injury, and the Kaivalya-Discipline
वेदज्ञानि द्वयान्याहु: प्रवक्तूणीतराणि च । प्रवक्तृणि विशिष्टानि सर्वधर्मोपधारणात्,वेदज्ञ भी दो प्रकारके बताये गये हैं--प्रवक्ता और अप्रवक्ता। इनमें प्रवक्ता (प्रवचन करनेवाले) श्रेष्ठ हैं; क्योंकि वे वेदमें बताये हुए सम्पूर्ण धर्मोको धारण करनेवाले होते हैं
vedajñānī dvayāny āhuḥ pravaktṝṇy itarāṇi ca | pravaktṝṇi viśiṣṭāni sarvadharmopadhāraṇāt ||
Sinabi ni Vyāsa: “Ang mga nakaaalam ng Veda ay sinasabing may dalawang uri—yaong nagtuturo nito at yaong hindi. Sa kanila, higit na dakila ang mga nagtuturo, sapagkat taglay at pinangangalagaan nila ang kabuuan ng mga dharmang itinuturo sa Veda.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vedic learning is not merely private knowledge; the one who can expound and transmit it is considered superior because teaching requires embodying and sustaining the full ethical and ritual framework (sarva-dharma) that the Veda enjoins.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Vyāsa classifies Veda-knowers into two groups—expounders and non-expounders—and argues for the higher standing of the expounder, emphasizing the social and ethical responsibility of preserving dharma through instruction.