Shloka 7
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
प्रजावान् श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभि: । अथान्यानाश्रमान् पश्चात् पूतो गच्छेत कर्मभि:
prajāvān śrotriyo yajvā mukta eva ṛṇais tribhiḥ | athānyān āśramān paścāt pūto gacchet karmabhiḥ ||
Ipinaliwanag ni Vyāsa na ang isang maybahay na nagluwal ng supling, bihasa sa Veda, at nagsagawa ng mga handog na sakripisyo ay napapalaya sa tatlong pangunahing utang. Sa pagkakaroon ng anak ay nababayaran ang utang sa mga ninuno; sa pag-aaral ng Veda ay nababayaran ang utang sa mga rishi; at sa mga ritwal na paghahandog ay nababayaran ang utang sa mga diyos. Matapos mapawi ang tatlong utang na ito, dapat niyang dalisayin ang sarili sa tapat na pagtupad sa mga itinakdang tungkulin; saka pa lamang siya dapat tumungo sa iba pang yugto ng buhay (mga huling āśrama).
व्यास उवाच
Educational Q&A
Before moving on to later life-stages, a person should fulfill gṛhastha-dharma by discharging the three debts: to ancestors through progeny (and related duties), to seers through Vedic study, and to gods through yajña; only then is one considered purified and fit to enter other āśramas.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Vyāsa states a normative rule for life-order: the householder completes key obligations (ṛṇa-traya) and prescribed rites, becomes purified, and then proceeds to the subsequent āśramas.