Shloka 7
आत्मदर्शन-उपदेशः (Ātma-darśana Upadeśa) — Mind, Senses, and the All-pervading Self
अधीत्य वेदानखिलान् साड्रोपनिषदस्तथा । अन्विच्छन्नैष्ठिकं कर्म धर्मनैपुणदर्शनात्
adhītya vedān akhilān sāṅgopaniṣadas tathā | anvicchann aiṣṭhikaṃ karma dharma-naipuṇa-darśanāt ||
Wika ni Bhishma: Matapos pag-aralan nang buo ang lahat ng Veda—kasama ang mga sangay na kaalaman at ang mga Upanishad—si Shuka, anak ni Vyasa, na nagnanais maunawaan ang nishthika-karma, ang matatag at sukdulang landas ng disiplinadong pamumuhay, ay lumapit sa kanyang ama na si Krishna-Dvaipayana Vyasa. Nang makita niya ang kahusayan ng ama sa pag-unawa at paghatol sa dharma, nagtanong siya upang mapawi ang mga alinlangan sa kanyang isipan, nagtitiwalang sa turo ng ama ay mawawala ang kanyang mga pagdududa tungkol sa dharma at artha.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even after mastering scripture, one should seek clarity through disciplined inquiry from a competent teacher. True understanding of dharma (and its relation to artha) is refined by approaching an expert who can discern subtle ethical distinctions, not merely by accumulating textual learning.
Bhishma introduces a frame-story: Shuka, having completed comprehensive Vedic and Upanishadic study, approaches his father Vyasa. Motivated by a desire to know the firm, decisive path of conduct (naiṣṭhika karma), he asks questions to remove his inner doubts, confident that Vyasa’s instruction will settle them.