आत्मदर्शन-उपदेशः (Ātma-darśana Upadeśa) — Mind, Senses, and the All-pervading Self
अन्य युगोंमें शास्त्रोक्त धर्मका क्रमश: एक-एक चरण क्षीण होता जाता है और चोरी, असत्य तथा छल-कपट आदिके द्वारा अधर्मकी वृद्धि होने लगती है ।।
anye yugeṣu śāstroktasya dharmasya kramaśa ekaikaḥ pādaḥ kṣīyate, cauryānṛta-chala-kapaṭādibhiś cādharmasya vṛddhir bhavati. arogāḥ sarva-siddhārthāś catur-varṣa-śatāyuṣaḥ kṛte; tretā-yuge tv eṣāṃ pādaśo hrasate vayaḥ.
Ipinaliwanag ni Vyāsa na habang dumaraan ang daigdig sa magkakasunod na panahon, ang kaayusang dharma na itinatakda ng mga kasulatan ay unti-unting nawawalan ng mga sandigan, isa-isa. Sa paglaganap ng pagnanakaw, kasinungalingan, at panlilinlang, lumalago rin ang adharma. Sa Kṛta (Satya) Yuga, ang mga tao’y walang sakit, natutupad ang lahat ng layon, at nabubuhay nang apatnaraang taon; pagdating ng Tretā Yuga, nababawasan ang kanilang buhay ng isang-kapat, at patuloy itong humihina sa mga sumunod pang panahon.
व्यास उवाच
Dharma, as upheld by śāstra, weakens progressively across the yugas; as virtues decline, theft, falsehood, and deceit expand, and human wellbeing—symbolized by health and lifespan—also diminishes.
Vyāsa is instructing about the characteristics of the world-ages: in Kṛta people are healthy and long-lived, and with the advent of later yugas their lifespan reduces stepwise, alongside a rise of adharma through unethical behaviors.