कालनिर्णयः, युगधर्मवर्णनम्, सृष्टिक्रमश्च
Time-Reckoning, Yuga-Dharma, and the Sequence of Creation
दौष्कुलेयस्तथा मूढो दुर्जातः शक्र दृश्यते । सुखं जीवन सहामात्यो भवितव्यं हि तत् तथा
dauṣkuleyastathā mūḍho durjātaḥ śakra dṛśyate | sukhaṃ jīvan sahāmātyo bhavitavyaṃ hi tat tathā ||
Sinabi ni Śakra: “Maging ang taong isinilang sa hamak na angkan—mangmang at ‘di mabuting kapanganakan—ay nakikitang namumuhay nang masaya kasama ang kanyang mga tagapayo. Iyan man ay dapat unawain bilang tadhanang ganyan ang pag-iral.”
श॒क्र उवाच
The verse highlights the apparent mismatch between moral/social worth and worldly prosperity, pointing to bhavitavya (destiny/inevitability) as a factor: even an unworthy person may flourish, so outcomes cannot be judged solely by birth or visible conduct.
Śakra (Indra) remarks on an observed worldly phenomenon: a base-born, foolish person can still be seen living comfortably with a circle of advisers, and he frames this as something to be understood under the rubric of destiny.