Shloka 19
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
कामक्रोधौ च लोभश्व परस्येष्याविकत्थना । कामक्रोधौ वशे कृत्वा ब्रह्मचारी जितेन्द्रिय:
bhīṣma uvāca | kāmakrodhau ca lobhaś ca parasyaiṣyāvikatthanā | kāmakrodhau vaśe kṛtvā brahmacārī jitendriyaḥ |
Wika ni Bhīṣma: Pagnanasa at poot, gayundin ang kasakiman, inggit sa kapwa, at mapag-imbabaw na pagpupuri sa sarili—ito ang mga kapintasang pumupuno sa gayong mga tao. Kaya ang isang Brahmin na tumutupad sa pinakadakila at mahigpit na mga panata ay dapat maging mapagpigil: pasukuin ang pagnanasa at poot, mamuhay sa brahmacarya, at sa matatag na sigasig ay magpakalubog sa mabigat na pag-aayuno at pagninilay. Walang sagabal, dapat siyang maglakbay sa buong daigdig nang may pagtitiis, hinihintay ang itinakdang oras ng kamatayan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Mastery over desire and anger is presented as foundational to dharmic life; the disciplined Brahmin should restrain the senses, avoid envy and boasting, and pursue brahmacarya and austerity with patience until death.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising on ethical and ascetic conduct, contrasting common vices with the ideal regimen of a vow-observing Brahmin.