Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
त्याग एव हि सर्वेषां युक्तानामपि कर्मणाम् | नित्यं मिथ्याविनीतानां क्लेशो दुः:खवहो मतः
tyāga eva hi sarveṣāṁ yuktānām api karmaṇām | nityaṁ mithyā-vinītānāṁ kleśo duḥkhavaho mataḥ ||
Wika ni Bhishma: Ang pagtalikod lamang ang tunay na kaganapan ng lahat ng gawain, kahit para sa mga disiplinado at masinop sa wastong pagsasanay. Ngunit yaong palaging nag-aangking mapagpakumbaba at may pagpipigil-sa-sarili, subalit hindi iniiwan ang pagkamakasarili, pag-aangking “akin,” pagkakapit, at pagnanasa—sa kanila sumisibol ang mga pighati (klesha) gaya ng kamangmangan, na itinuturing na tagapagdala ng pagdurusa.
भीष्म उवाच
That genuine spiritual progress requires tyāga—giving up egoistic ownership, attachment, and desire within action; merely performing disciplines while retaining inner clinging is hypocrisy and results in kleśa (afflictions) that produce suffering.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhishma is teaching Yudhishthira about dharma and liberation-oriented conduct, emphasizing inner renunciation as essential even when one continues to act.