Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
इमं गुणसमाहारमात्म भावेन पश्यत: । असम्यग्दर्शनैर्द:खमनन्तं नोपशाम्यति
imaṃ guṇasamāhāram ātma-bhāvena paśyataḥ | asamyagdarśanair duḥkham anantaṃ nopśāmyati ||
Wika ni Bhishma: Yaong mga, sa anyo ng pag-unawa sa sarili, ay tumitingin sa katawang ito—na pawang kalipunan lamang ng mga guṇa—na para bang ito na ang tunay na Sarili, sa kanila ang pagdurusa ay nagiging walang hanggan. Sapagkat baluktot ang kanilang pagtanaw dahil sa maling kaalaman, hindi humuhupa ang sakit, at ang kanilang pag-ikot sa dalamhati ay hindi nakakakita ng kapayapaan.
भीष्म उवाच
Mistaking the body—an aggregate of guṇas—for the true Self is a fundamental error. This wrong vision (asamyagdarśana) perpetuates endless suffering; peace arises only when one discerns the Self as distinct from the body and its changing qualities.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues his discourse to Yudhishthira, explaining how erroneous self-identification leads to unending sorrow and why correct insight is necessary for inner peace.