इन्द्र–बलि संवादः
The Dialogue of Indra and Bali on Fortune, Humility, and Restraint
ततः पश्यन्त्यसम्बुद्धया वातपित्तकफोत्तरान् | रजस्तमोगतैभविस्तदप्याहुर्दुरत्ययम्
tataḥ paśyanty asambuddhayā vātapittakaphottarān | rajastamogatāir bhāvais tad apy āhur duratyayam ||
Sinabi ni Bhishma: Pagkaraan nito, dahil sa kakulangan ng tunay na paggising, ang mga tao ay nakakakita sa panaginip ng sari-saring anyong may katawan na pinangingibabawan ng vāta (hangin), pitta (apdo), o kapha (plema), at nababalot ng mga kalagayang mula sa rajas at tamas gaya ng pagnanasa at pagkalito. Ipinahahayag ng marurunong na kung walang kaalaman sa tunay na realidad, napakahirap tawirin at lampasan ang ganitong pangitain ng panaginip.
भीष्म उवाच
Without tattva-jñāna (knowledge of reality), the mind remains unawakened and gets caught in dream-like perceptions shaped by bodily humors and the guṇas (rajas and tamas); transcending this delusive experience is therefore very difficult.
Bhishma continues his instruction in Shanti Parva, describing how ordinary people, through ignorance, experience dream-visions of many forms conditioned by physiological and psychological forces, and he stresses that only true insight enables one to go beyond such illusion.