Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
कणकुल्माषपिण्याकशाकयावकसक्तव: | तथा मूलफल भैक्ष्यं पर्यायेणोपयोजयेत्
kaṇakulmāṣapiṇyākaśākayāvakasa ktavaḥ | tathā mūlaphala-bhaikṣyaṁ paryāyeṇopayojayet ||
Sinabi ni Bhīṣma: Dapat tustusan ng yogin ang kanyang buhay sa pagtanggap, sa takdang pag-ikot, ng anumang payak na pagkaing dumarating sa kanya sa limos—gaya ng mga butil, mga munggo, latak ng langis (oil-cake), mga dahong gulay, mga pagkaing mula sa sebada, inihaw na harina (sattu), at gayundin ang mga ugat at prutas. Ang diin sa asal ay pagpipigil, hindi paglalabis, at pagkakasiya sa natatanggap nang walang pagnanasa o pamimili.
भीष्म उवाच
A yogin should live with disciplined simplicity, taking whatever food is obtained by alms without preference, and using different simple items in rotation—cultivating contentment, non-craving, and steadiness of practice.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and the ascetic/yogic path, Bhishma advises the listener on practical conduct for a yogin—specifically, how to maintain the body through modest alms-food while avoiding indulgence and attachment.