Shloka 4
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
“जैसे कछुआ अपने अंगोंको सब ओरसे सिकोड़ लेता है, उसी प्रकार जब मनुष्य अपनी सब कामनाओंको सब ओरसे समेट लेता है, उस समय तुरंत ही ज्योतिःस्वरूप आत्मा अपने अन्तःकरणमें प्रकाशित हो जाता है ।। न बिभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति | कामद्वेषौ च जयति तदा55त्मानं च पश्यति,“जब मनुष्य किसीसे भय नहीं मानता और जब उससे भी दूसरे प्राणी भय नहीं मानते तथा जब वह काम (राग) और द्वेषको जीत लेता है, तब अपने आत्मस्वरूपका साक्षात्कार कर लेता है
yathā kacchapo 'ṅgāni sarvataḥ saṃkocayati, tathā yadā manuṣyaḥ sarvāḥ kāmanāḥ sarvataḥ saṃharati, tadā sadya eva jyotiḥ-svarūpa ātmā 'ntaḥkaraṇe prakāśate. na bibheti yadā cāyaṃ yadā cāsmān na bibhyati | kāma-dveṣau ca jayati tadā ātmānaṃ ca paśyati ||
“Gaya ng pagong na iniurong ang mga paa’t kamay nito mula sa lahat ng panig, gayon din kapag tinipon at pinigil ng tao ang lahat ng pagnanasa mula sa bawat dako, ang Sarili—na likas na dalisay na liwanag—ay agad na nagliliwanag sa loob ng puso’t isip. Kapag ang tao’y hindi natatakot kaninuman at hindi rin kinatatakutan ng iba, at kapag napagtagumpayan niya ang pagnanasa at poot, saka niya nakikita ang Sarili ayon sa tunay nitong anyo.”
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inward withdrawal and ethical purification: restrain desires like a tortoise withdrawing its limbs; become fearless and non-threatening; conquer craving (kāma) and hatred (dveṣa). These disciplines make the luminous Self manifest within, culminating in direct self-realization.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Devsthāna speaks as a spiritual instructor, using a vivid animal simile to explain how self-restraint and freedom from fear, along with victory over attachment and aversion, lead to the direct vision of the Self.