Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
इदमिदमिति तृष्णयाभि भूत॑ जनमनवाप्तधनं विषीदमानम् | निपुणमनुनिशम्य तत्त्वबुद्धया व्रतमिदमाजगरं शुचिश्षरामि
idam idam iti tṛṣṇayābhibhūtaṁ janam anavāptadhanaṁ viṣīdamānam | nipuṇam anu-niśamya tattvabuddhyā vratam idam ājagaraṁ śuciḥ śarāmi ||
Wika ni Bhishma: “Ang mga tao, dinaig ng pagnanasa, ay laging nag-iisip: ‘Sa akin sana ito, sa akin sana iyon.’ Kapag hindi nakamtan ang yaman, lumulubog sila sa walang patid na panlulumo. Matapos kong masusing pagmasdan ang kanilang kalagayan sa talinong nakakakita sa katotohanan, ako—na may dalisay na isip—ay tumatanggap sa panatang ‘tulad ng sawa’: mabuhay nang walang balisang paghabol at tanggapin ang dumarating.”
भीष्म उवाच
Craving for acquisition (‘this, this’) leads to repeated disappointment and sorrow; therefore one should cultivate truth-based discernment and practice contented non-striving—accepting what comes without anxious pursuit (ājagara-vrata).
Bhishma, instructing on dharma in the Shanti Parva, describes how he has observed people tormented by desire and dejection over wealth, and he declares his own resolve to follow the disciplined, purified life of the ājagara-vrata.