Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
शापश्न सुमहांस्तस्य दत्त: सुरगणैस्तदा । कुक्षौ पुनर्भ्वा: पापो5यं जनयित्वा चिरात् सुतान्
śāpaś ca sumahāṁs tasya dattaḥ suragaṇais tadā | kukṣau punarbhavaḥ pāpo ’yaṁ janayitvā cirāt sutān |
Wika ni Bhīṣma: “Noon, ipinataw ng mga pangkat ng mga diyos sa kanya ang isang napakabigat na sumpa: ‘Ang makasalanang nilalang na ito ay muling isisilang, at tanging matapos ang napakahabang panahon lamang siya magkakaanak ng mga lalaki.’”
भीष्म उवाच
Actions that violate dharma can draw grave consequences: divine or cosmic justice may manifest as suffering in future births, including delayed fulfillment of worldly aims such as progeny.
Bhīṣma recounts that the gods collectively pronounced a harsh curse on a particular sinful individual, decreeing rebirth and that he would obtain sons only after a long delay.