Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
गौतमश्नापि सम्प्राप्प पुनस्तं शबरालयम् । शूद्रायां जनयामास पुत्रान् दुष्कृतकारिण:
Gautamaś cāpi samprāpya punas taṁ śabarālayam | śūdrāyāṁ janayāmāsa putrān duṣkṛtakāriṇaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: “Si Gautama man ay muling nagbalik sa pamayanan ng mga Śabara at nanirahan doon; at sa pamamagitan ng isang babaeng Śūdra, nagkaanak siya ng mga lalaking anak na naging mga gumagawa ng masasamang gawa.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the ethical consequence of repeatedly returning to an undisciplined or unrighteous setting: one’s choices and associations can shape outcomes, including the character of one’s descendants, leading to the spread of wrongdoing.
Bhīṣma narrates that Gautama returned to the Śabara habitation and, with a Śūdra woman, fathered multiple sons described as duṣkṛtakāriṇaḥ—habitual wrongdoers—marking a turn toward morally problematic lineage and conduct.