Shloka 35
Adhyāya 159 — Dāna–Dakṣiṇā, Āpaddharma Measures, and Prāyaścitta Classifications
धर्मप्रियांस्तानू सुमहानु भावान् दान्तो5प्रमत्तश्न॒ समर्चयेथा: । दैवात् सर्वे गुणवन्तो भवन्ति शुभाशुभे वाक्प्रलापास्तथान्ये,तात! जो लाभमें हर्षसे फूल नहीं उठते, हानिमें व्यथित नहीं होते, ममता और अहंकारसे शून्य हैं, जो सर्वदा सत्त्वगुणमें स्थित और समदर्शी होते हैं, जिनकी दृष्टिमें लाभ- हानि सुख-दुःख, प्रिय-अप्रिय तथा जीवन-मरण समान हैं, जो सुदृढ़ पराक्रमी, आध्यात्मिक उन्नतिके इच्छुक और सत्त्वमय मार्ममें स्थित हैं, उन धर्मप्रेमी महानुभावोंकी तुम सावधान और जितेन्द्रिय रहकर सेवा-सत्कार करो। ये सब महापुरुष स्वभावसे ही बड़े गुणवान् होते हैं। शुभ और अशुभके विषयमें उनकी वाणी यथार्थ होती है। दूसरे लोग तो केवल बातें बनानेवाले होते हैं
bhīṣma uvāca | dharmapriyāṁs tān ū su-mahānubhāvān dānto 'pramattaś ca samarcayethāḥ | daivāt sarve guṇavanto bhavanti śubhāśubhe vāk-pralāpās tathānye, tāta |
Wika ni Bhishma: “Sa pagpipigil-sa-sarili at sa di-pagpapabaya, igalang at paglingkuran mo ang mga tunay na dakilang kaluluwang umiibig sa dharma. Sa bisa ng tadhana (at ayon sa kanilang likas na pagkatao), ang gayong mga tao ay pinagkalooban ng mga kabutihan; kapag nagsasalita sila tungkol sa mapalad at di-mapalad, ang kanilang mga salita ay tapat at mapagkakatiwalaan—samantalang ang iba’y nalulugod lamang sa hungkag na usapan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Honor and serve genuinely virtuous, dharma-loving great souls with self-restraint and vigilance, because their guidance about what is auspicious or harmful is trustworthy, unlike the empty talk of the unwise.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising the listener (addressed as 'tāta', commonly Yudhiṣṭhira) on ethical conduct after the war, emphasizing whom one should revere and rely upon for moral discernment.