Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
वरं पिनाकी भगवान् सर्वभूतहिते रत: । इतना ही नहीं, सर्वभूतहितकारी पिनाकपाणि भगवान् शिवने गीध और गीदड़को भी उनकी भूख मिट जानेका वरदान दे दिया
varaṁ pinākī bhagavān sarvabhūtahite rataḥ |
Wika ni Bhishma: Ang Mapalad na Panginoong Pinākī (Śiva), na laging nakatuon sa kapakanan ng lahat ng nilalang, ay nagkaloob ng isang biyaya. Tunay nga, si Śiva na may tangan ng Pināka—na ang layon ay kabutihan ng bawat nilalang—ay nagbigay maging sa buwitre at sa asong-gubat (jackal) ng kaloob na magpapawi sa kanilang gutom, na nagpapakita ng walang-kinikilingang habag na umaabot lampas sa lipunan ng tao tungo sa lahat ng may buhay.
भीष्म उवाच
True dharma includes sarvabhūta-hita—concern for the welfare of all beings. Śiva’s boon to even scavenging animals highlights impartial compassion and the ethical ideal of extending care beyond one’s own group or species.
Bhīṣma describes Śiva (Pinākī) as devoted to universal welfare and recounts that he granted a boon that satisfied the hunger of a vulture and a jackal, demonstrating divine benevolence reaching even the lowly and the overlooked.