अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
बलेन संविभागैश्नलू जय स्वर्ग जनेश्वर । यस्यैव बलमोजश्न स धर्मस्य प्रभुर्नर:
balena saṁvibhāgaiś ca jaya svargaṁ janeśvara | yasyaiva balam ojaś ca sa dharmasya prabhur naraḥ ||
“Ngayon ay ilalarawan ko ang pinakadakila sa mga tungkulin ng isang hari. O panginoon ng mga tao, lupigin mo ang langit sa pamamagitan ng matatag na lakas at sa pamamagitan ng mapagbigay na pamamahagi. Sapagkat ang taong tunay na nagtataglay ng lakas at ojas (siglang-buhay) ang siyang may kakayahang magtaguyod at magsagawa ng dharma.”
शौनक उवाच
Royal excellence is grounded in disciplined strength and generous sharing; only one who has real power and vigor can reliably uphold dharma and thereby attain the highest fruits, symbolized as victory over heaven.
Śaunaka addresses a king (‘lord of men’) and introduces a teaching on the श्रेष्ठ (best) royal duty, urging him to pursue heavenly attainment through steadfast power coupled with charitable distribution, linking ethical rule to inner strength.