Janamejaya’s Appeal for Pacification and Śaunaka’s Counsel on Humility (जनमेजय-शौनक संवादः)
एवमुक्तस्तत: पक्षी पर्णान्यास्तीर्य भूतले । यथाशकत्या हि पर्णेन ज्वलनार्थ द्रुतं ययौ
evam uktas tataḥ pakṣī parṇāny āstīrya bhūtale | yathāśaktyā hi parṇena jvalanārthaṃ drutaṃ yayau ||
Wika ni Bhīṣma: Nang masabihan nang gayon, agad na ikinalat ng ibon ang maraming dahon sa lupa. Pagkaraan, sa abot ng lakas ng kaniyang mga pakpak, mabilis siyang lumipad upang kumuha ng apoy—ipinapakita ang agarang pagsunod at taimtim na pagsisikap sa pagtupad ng ipinakiusap.
भीष्म उवाच
The verse highlights prompt, sincere service: one should act without delay and contribute according to one’s capacity (yathāśaktyā), making earnest effort even in small tasks.
After being instructed, the bird spreads leaves on the ground as preparation and then quickly flies off to bring fire, using its wings with all the strength it can muster.