Shloka 21
कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
आगतागमया बुद्धया वचनेन प्रशस्यते । अज्ञानाऊज्ञानहेतुत्वाद् वचनं साधु मन््यते
āgatāgamayā buddhyā vacanena praśasyate | ajñānāj jñāna-hetutvād vacanaṃ sādhu manyate ||
Wika ni Bhishma: Pinupuri ang isang pahayag kapag ito’y binibigkas sa talinong nakaugat sa tinanggap na tradisyon at sa may-awtoridad na turo. Sapagkat nagiging sanhi ito upang ang kamangmangan ay maging kaalaman, ang gayong pananalita ay itinuturing na mabuti. Ang sinasang-ayunan ng Veda at ng mga śāstra at naipapahayag sa pamamagitan ng pangangatwiran ang siyang tunay na nagtatatag ng halaga ng kasulatan sa isip ng mga tao. Ngunit ang iba’y itinuturing na ang hubad na lohika lamang ang pinakamataas na paraan upang malaman ang di pa nalalaman—ito’y isang maling pagkaunawa.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sound teaching should unite scriptural/traditional authority (āgama) with disciplined reasoning (buddhi). Speech that helps transform ignorance into knowledge is ‘good’; treating logic alone as supreme while ignoring śāstra is presented as misguided.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right understanding. Here he explains how authoritative knowledge is validated: statements rooted in Veda/śāstra and supported by reason are what people accept and what makes scripture effective.