Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
नरेश्वर! प्रजजलित हुई वैरकी आग एक पक्षको दग्ध किये बिना नहीं बुझती है और अपराधजनित कर्म भी एक पक्षका संहार किये बिना शान्त नहीं होता है ।।
Brahmadatta uvāca: Nareśvara! prajvalitā vairāgniḥ ekaṃ pakṣaṃ dagdhvā vinā na nivartate, aparādha-janitaṃ karma api ekaṃ pakṣaṃ saṃhṛtya vinā na śāmyati. Satkṛtasya arthamānābhyāṃ tatra pūrvopakāriṇaḥ na ādheyo 'mitra-viśvāsaḥ; karma trāsayate durbalān.
O hari! Kapag ang apoy ng pagkapoot ay nasindihan na, hindi ito mamamatay nang hindi sinusunog ang isang panig; gayon din, ang gawang isinilang sa kasalanan ay hindi mapapawi nang hindi nagdadala ng pagkapuksa sa isang panig. Kahit ang dating nanakit ay parangalan pa ng yaman at dangal ng mismong napinsala, hindi pa rin dapat pagtiwalaan ang kaaway na iyon—sapagkat ang sariling masamang gawa ang patuloy na nagpapanginig sa mahihina sa takot.
ब्रह्मदत्त उवाच
Once hostility is ignited, it tends to demand a costly outcome; therefore a ruler should be cautious about reconciliation that ignores past harm. Even if an enemy is outwardly honored, trust should not be granted lightly, because guilt and the consequences of wrongdoing keep the wrongdoer anxious and prone to further danger.
Brahmadatta is advising a king on statecraft and moral psychology: he compares enmity to a fire that rarely ends without damage, and warns that a prior offender—despite receiving wealth and respect—may remain untrustworthy, driven by fear of his own past misdeeds.