Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
तत्र दाता न हन्तव्य: क्षत्रियेण विशेषतः । प्रकाशं वाप्रकाशं वा बुद्ध्वा दोषबलाबलम्
tatra dātā na hantavyaḥ kṣatriyeṇa viśeṣataḥ | prakāśaṃ vāprakāśaṃ vā buddhvā doṣa-balābalam ||
Kaya nga, ang isang mapagkaloob—yaong nagbibigay at sumasaklolo sa kapwa—ay hindi dapat patayin; at lalo itong mahigpit na tungkulin para sa isang kṣatriya. Hayagan man o lihim, hindi dapat magtaas ng kamay ang pinuno laban sa gayong tao nang hindi muna inuunawa ang uri ng kasalanan at tinitimbang ang bigat nito; saka lamang kumilos matapos hatulan kung magaan ba o mabigat ang pagkakamali.
ब्रह्मदत्त उवाच
A ruler must exercise restraint: a known benefactor should not be killed, and any response to wrongdoing must be preceded by careful assessment of the offense’s seriousness and weight, avoiding rash or covert violence.
Brahmadatta is instructing on righteous governance and kṣatriya conduct, emphasizing that even when dealing with faults, a king should first judge the gravity of the offense and should not strike down a person recognized for generosity and public benefit.