Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधरमानुशासनपर्वमें सहदेववाक्यविषयक तेरहवाँ अध्याय पूरा हुआ
na klībo vasudhāṁ bhuṅkte na klībo dhanam aśnute | na klībasya gṛhe putrā matsyāḥ paṅka ivāsate ||
Ipinahayag ni Sahadeva na ang duwag at walang lakas-panlalaki ay hindi tunay na makatatamasa ng paghahari sa lupa; ni hindi siya makapagtitipon ng yaman nang wasto, ni makapagluluwalhati sa pagtamasa nito. Kung paanong ang isda’y hindi nabubuhay sa putik lamang, gayon din, wika niya, ang mga anak na lalaki’y hindi nananatili sa bahay ng gayong tao—ipinahihiwatig na ang tapang at sigla ang itinuturing na saligan ng kasaganaan, kapangyarihan, at lahi.
सहदेव उवाच
The verse asserts that lack of courage/vigor disqualifies one from effective sovereignty and prosperity: such a person neither truly enjoys rulership nor properly gains and enjoys wealth, and is portrayed as failing to sustain lineage—using the image that fish do not live in mud alone.
Within the Shanti Parva’s rājadharma-oriented instruction, Sahadeva speaks in a didactic tone, emphasizing the social and political expectation that a ruler (or household head) must possess courage and strength to secure land, wealth, and continuity of the family line.