Shloka 12
Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
इत्येतानेवमुक्त्वा त्वं स्वयं धर्मभूतां वर । कथमपद्य पुनर्वीर विनिहंसि मनांसि न:
iti etān evam uktvā tvaṃ svayaṃ dharmabhūtāṃ vara | katham āpadya punar vīra vinihaṃsi manāṃsi naḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: “O pinakamainam sa mga matuwid, ikaw mismo—na minsang nagsalita sa iyong mga kapatid sa ganitong paraan upang patibayin ang kanilang loob—paano, O bayani, na ngayo’y napasok ka sa ganitong pag-iisip at muli mong dinudurog ang aming mga puso? Noon ay inaliw mo sila sa mga pangitain ng tagumpay, sa pagkatalo ni Duryodhana, at sa pagbabalik ng karapat-dapat na pagtamasa at pagsasagawa ng mga handog; bakit ngayo’y winawasak mo ang kanilang diwa?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Words that once upheld dharma and courage carry moral responsibility: a leader who previously inspired others toward righteous endurance should not later undermine their hearts through sudden discouragement.
The speaker recalls earlier encouragement given to the brothers—promising victory and the return to rightful life—and questions why the same person now reverses course and breaks their morale.