आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
धर्मार्थकुशलो राजा धर्मशास्त्रविशारद: । पृच्छामि त्वां कुरुश्रेष्ठ तन्मे व्याख्यातुमहसि
Yudhiṣṭhira uvāca: dharmārthakuśalo rājā dharmaśāstraviśāradaḥ | pṛcchāmi tvāṃ kuruśreṣṭha tan me vyākhyātum arhasi, bharatabhūṣaṇa |
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “O pinakamahusay sa mga Kuru, palamuti ng angkan ng Bharata—itinatanong ko sa iyo: ipaliwanag mo sa akin ang pag-unawang iyon, na kapag pinanghahawakan, ang isang haring bihasa sa dharma at artha at dalubhasa sa mga kasulatang pang-dharma, ay hindi nahuhulog sa pagkalito kahit napaliligiran ng mga kaaway.”
युधिछिर उवाच
Yudhiṣṭhira frames ideal kingship as grounded in a specific kind of buddhi (discriminative understanding): mastery of dharma and artha, supported by dharmaśāstra learning, that prevents moha (delusion) even under hostile pressure.
In Śānti Parva’s instruction setting, Yudhiṣṭhira respectfully questions an elder/teacher addressed as ‘best of the Kurus’ and ‘ornament of the Bharatas,’ requesting an explanation of the wisdom that keeps a righteous, competent king steady when surrounded by enemies.