आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
तस्माद् विश्वसितव्यं च विग्रहं च समाचरेत् । देशं कालं॑ च विज्ञाय कार्याकार्यविनिश्षये,अतः देश-कालको समझकर कर्तव्य-अकर्तव्यका निश्चय करके किसीपर विश्वास और किसीके साथ युद्ध करना चाहिये
tasmād viśvasitavyaṃ ca vigrahaṃ ca samācaret | deśaṃ kālaṃ ca vijñāya kāryākārya-viniścaye ||
Kaya nararapat malaman kung kailan dapat magtiwala at kung kailan dapat pumasok sa tunggalian. Kapag naunawaan ang lugar at ang panahon, dapat pagpasiyahan kung alin ang dapat gawin at alin ang hindi; at ayon doon, dapat alinman sa umasa sa iba o sumalungat sa kanila, gaya ng hinihingi ng kalagayan.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches contextual ethics: decisions about trusting others or engaging in conflict should be made only after judging deśa (place/circumstances) and kāla (time/occasion), and clearly discerning kārya (right action) versus akārya (wrong action).
In the Shanti Parva’s instruction on conduct and governance, Bhishma is laying down a practical rule for rulers and householders alike: do not act from impulse—first assess circumstances, then decide whether conciliation/trust or opposition/war best serves dharma and the intended goal.