Kāpavya-carita (कापव्यचरित) — Reforming Dasyus through Regulated Rāja-Dharma
विज्ञानबलपूतो यो वर्तते निन्दितेष्वपि । वृत्तिविज्ञानवान् धीर: कस्तं वा वक्तुमहति
vijñānabalapūto yo vartate ninditeṣv api | vṛttivijñānavān dhīraḥ kas taṃ vā vaktum arhati ||
Wika ni Bhishma: “Ang sinumang nalinis sa lakas ng tunay na kaalaman, at malinaw na nauunawaan ang mga paraan ng ikabubuhay—kung ano ang bumubuhay kanino at sa anong asal—ang gayong matatag at mapanuring hari, kahit kumilos sa mga gawaing karaniwang sinisisi upang iligtas ang kaharian sa panganib, sino ang nararapat na humatol at manisi sa kanya?”
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that a ruler grounded in true discernment and practical understanding of livelihood and governance may, in exceptional emergencies, undertake ordinarily blameworthy measures to protect the realm; such action, when guided by wisdom and necessity, is not easily subject to moral condemnation.
In Bhishma’s instruction on raja-dharma in the Shanti Parva, he argues about the difficult choices kings face: when the kingdom is threatened, a wise and steady ruler may need to act in ways that appear censurable, and Bhishma challenges the audience by asking who could rightly blame such a ruler acting for the state’s preservation.