Kośa, Bala, and Maryādā: Treasury, Capacity, and Enforceable Limits (कोश-बल-मर्यादा)
राज्ञ: कोशबलं मूलं कोशमूलं पुनर्बलम् । तन्मूलं सर्वधर्माणां धर्ममूला: पुनः प्रजा:
rājñaḥ kośabalaṃ mūlaṃ kośamūlaṃ punar balam | tanmūlaṃ sarvadharmāṇāṃ dharmamūlāḥ punaḥ prajāḥ ||
Wika ni Bhishma: “Sa hari, ang ugat ng kapangyarihan ay ang kabang-yaman (kośa) at ang hukbo; at ang hukbo naman ay nakaugat sa kabang-yaman. Sa lakas na iyon nakasalalay ang pag-iingat sa lahat ng dharma; at sa dharma naman nakaugat ang katatagan at pagyabong ng bayan.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma presents a chain of foundations in kingship: the king’s effective power depends on treasury and army; the army depends on financial resources; that strength enables the safeguarding of dharma; and dharma is the ultimate foundation for the well-being and continuity of the people.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira on practical governance. Here he emphasizes that moral order (dharma) requires protection, and such protection in a kingdom relies on material capacity—especially a well-maintained treasury supporting the army.