Daṇḍa-svarūpa-nirūpaṇa
The Nature, Forms, and Function of Daṇḍa
एवं मयूरवद् राजा स्वराज्यं परिपालयेत् | आत्मवृद्धिकरीं नीतिं विदधीत विचक्षण:
evaṁ mayūravad rājā svarājyaṁ paripālayet | ātmavṛddhikarīṁ nītiṁ vidadhīta vicakṣaṇaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Kaya ng paboreal na masinop na nagbabantay sa sariling pook, ang haring may malinaw na pag-unawa ay dapat maingat na magtanggol at mamahala sa kanyang kaharian. Dapat niyang yakapin ang patakarang pampamahalaan na nagdudulot ng sariling pag-unlad—nagpapatibay ng kanyang katayuan at kasaganaan—upang manatiling ligtas at maayos ang kanyang paghahari.”
भीष्म उवाच
A king must vigilantly protect and administer his own realm, and he should adopt prudent policies (nīti) that strengthen his stability and prosperity—advancement here means securing the kingdom through wise, beneficial governance.
In the Shanti Parva’s instruction on kingship (rājadharma), Bhishma continues advising the ruler on practical governance, using the peacock as an illustrative comparison for alert protection of one’s domain and the adoption of growth-supporting policy.