Shloka 24
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
दत्त्वातिथिभ्यो देवेभ्य: पितृभ्य: स्वजनाय च । अवशिष्टानि ये<श्रन्ति तानाहुर्विघसाशिन:
dattvātithibhyo devebhyaḥ pitṛbhyaḥ svajanāya ca | avaśiṣṭāni yeśnanti tān āhur vighasāśinaḥ ||
Matapos magbigay ng pagkain sa mga panauhin, sa mga diyos, sa mga ninuno, at sa sariling mga kamag-anak, yaong kumakain lamang ng natitira ay tinatawag na “vighasāśin”. Pinupuri ng talatang ito ang disiplinadong asal ng sambahayan: unahin ang mga pananagutan sa banal at sa mga ninuno, isabuhay ang pagkamapagpatuloy, at alagaan muna ang pamilya—upang ang sariling bahagi ay kunin sa huli, nang walang pagkamakasarili.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Serve and honor guests, gods, ancestors, and family before oneself; eating only what remains symbolizes self-restraint and prioritizing dharma over personal appetite.
The speaker defines the term ‘vighasāśin’ by describing a disciplined household practice: distributing food first to those owed reverence and care, and only then consuming the remainder.