Gaṇānāṃ Vṛttiḥ — On the Sustenance and Cohesion of Assemblies
Gaṇa-nīti
गणमुख्यैस्तु सम्भूय कार्य गणहितं मिथ: । पृथग्गणस्य भिन्नस्य विततस्यथ ततो5न्यथा
gaṇamukhyais tu sambhūya kāryaṁ gaṇahitaṁ mithaḥ | pṛthag gaṇasya bhinnasya vitatasya atha tato 'nyathā ||
Wika ni Bhīṣma: “Magtipon ang mga pinuno ng mga samahan at kapulungan at, sa kanilang pag-uusap at pagpayuhan, isagawa ang makabubuti sa kabuuan. Ngunit kapag ang katawan ng pamayanan ay nahati—ang mga kasapi’y nagkahiwa-hiwalay at nagkawatak-watak—kung gayon ang gayon ding gawain ay dapat pangasiwaan sa ibang paraan, sapagkat ang pagkakaisa ang saligan ng kabutihang panlahat.”
भीष्म उवाच
Public welfare is best achieved through unified deliberation among responsible leaders; when a community fractures and disperses, governance and decision-making must adapt, because common action depends on cohesion.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and polity. Here he advises how leaders of corporate bodies (gaṇas) should assemble to decide matters for the common good, and how strategy changes when the group is divided.