Ānṛśaṃsya, Amātya-Guṇa, and Reconciliatory Counsel (आनृशंस्य–अमात्यगुण–संधि-उपदेशः)
आगन्ता मदगृहं तात वैदेह: सत्यसंगर: । अथाहं त॑ नियोक्ष्यामि तत् करिष्यत्यसंशयम्
āgantā madagṛhaṃ tāta vaidehaḥ satyasaṅgaraḥ | athāhaṃ taṃ niyokṣyāmi tat kariṣyaty asaṃśayam, tāta |
Anak ko, darating sa aking tahanan ang Haring Videha—si Janaka, na matatag sa katotohanan. Sa oras na iyon, aatasan ko siya ng isang gawain, at tiyak niyang tutuparin iyon nang walang pag-aalinlangan, sapagkat hindi siya lumilihis sa kanyang panata.
भीष्म उवाच
The verse highlights satya-niṣṭhā—steadfast commitment to truth and promises. A truly righteous person (here, Janaka) is portrayed as reliably fulfilling what is enjoined, emphasizing ethical integrity and trustworthiness as central to dharma.
Bhishma tells his listener that King Janaka of Videha, renowned for his fidelity to truth, will come to his dwelling. Bhishma intends to assign him a duty, confident that Janaka will certainly carry it out because of his unwavering character.