भীমेन युधिष्ठिरस्य त्यागवृत्तेः प्रतिषेधः
Bhīma’s Rebuttal of Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Inclination
तस्मादिह कृतप्रज्ञास्त्यागं न परिचक्षते । धर्मव्यतिक्रमं चैव मन्यन्ते सूक्ष्मदर्शिन:
tasmādiha kṛtaprajñās tyāgaṃ na paricakṣate | dharmavyatikramaṃ caiva manyante sūkṣmadarśinaḥ ||
Kaya nga, sa ganitong kalagayan, ang mga taong may matatag na pag-unawa ay hindi pumupuri sa pagtalikod o saṃnyāsa. At yaong may masusing pagtanaw ay itinuturing pa ang gayong pagtalikod—lalo na para sa nakatali sa tungkulin ng kṣatriya—na paglabag sa dharma, sapagkat iniiwan nito ang nararapat na pananagutan sa oras ng pagsubok.
भीम उवाच
Renunciation is not automatically virtuous; when it means abandoning one’s rightful duty—especially a kṣatriya’s responsibility in a time of danger—it becomes a breach of dharma rather than a higher spiritual act.
Bhīma argues against praising withdrawal or sannyāsa in the present circumstances, insisting that discerning people see such a move as ethically wrong because it evades the obligations demanded by the situation.