Shloka 22
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
त्वं चापि कुशली राजन माद्रीपुत्रौो च पाण्डवौ | मुक्ता वीरक्षयादस्मात् संग्रामान्निहतद्विष:,“कुन्तीनन्दन! सौभाग्यसे आपकी विजय हुई और सारे शत्रु परास्त हो गये। राजन! गाण्डीवधारी अर्जुन, पाण्डुकुमार भीमसेन, आप और माद्रीपुत्र पाण्डुनन्दन नकुल-सहदेव --ये सब-के-सब सकुशल हैं तथा जहाँ वीरोंका विनाश हुआ और तुम्हारे सारे शत्रु कालके गालमें चले गये, उस घोर संग्रामसे तुमलोग जीवित बच गये, यह बड़े सौभाग्यकी बात है
tvaṃ cāpi kuśalī rājan mādrīputrau ca pāṇḍavau | muktā vīrakṣayād asmāt saṃgrāmān nihata-dviṣaḥ ||
Wika ni Vāyu: “O Hari, ikaw man ay ligtas; at ligtas din ang dalawang anak na Pāṇḍava ni Mādrī. Matapos mapuksa ang inyong mga kaaway, kayong lahat ay nailigtas na buhay mula sa labang ito—isang kakila-kilabot na pook na pinagbagsakan ng mga bayani. Tunay ngang dakilang kapalaran ito.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the fragility of life in war and frames survival and victory as a matter of fortune and divine favor, reminding the listener to recognize the cost of battle—where even heroes perish—and to value being spared.
Vāyu addresses the king, reporting that he and the Mādrī-born Pāṇḍavas (Nakula and Sahadeva) are unharmed, and that they have escaped alive from a terrible battle after defeating their enemies.