गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
दिष्टया जयसि कौन्तेय दिष्ट्या ते शत्रवो जिता: । दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्नू पाण्डव:,“कुन्तीनन्दन! सौभाग्यसे आपकी विजय हुई और सारे शत्रु परास्त हो गये। राजन! गाण्डीवधारी अर्जुन, पाण्डुकुमार भीमसेन, आप और माद्रीपुत्र पाण्डुनन्दन नकुल-सहदेव --ये सब-के-सब सकुशल हैं तथा जहाँ वीरोंका विनाश हुआ और तुम्हारे सारे शत्रु कालके गालमें चले गये, उस घोर संग्रामसे तुमलोग जीवित बच गये, यह बड़े सौभाग्यकी बात है
diṣṭyā jayasi kaunteya diṣṭyā te śatravo jitāḥ | diṣṭyā gāṇḍīvadhanvā ca bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ ||
Wika ni Vāyu: “Sa mabuting kapalaran, ikaw ay nagtagumpay, O anak ni Kuntī; sa mabuting kapalaran, napasuko ang iyong mga kaaway. Sa mabuting kapalaran din, si Arjuna na may hawak ng Gāṇḍīva at si Bhīmasena, ang Pāṇḍava, ay ligtas.”
वायुदेव उवाच
The verse emphasizes that victory and even survival in a righteous yet devastating war are not to be claimed as mere personal triumph; they are to be received with humility as ‘diṣṭi’—a providential favor—especially after widespread destruction.
Vāyu addresses a Pāṇḍava (Kaunteya), congratulating him on victory and the defeat of enemies, and noting that key allies—Arjuna (wielder of Gāṇḍīva) and Bhīmasena—are safe, underscoring the extraordinary fortune of emerging alive from the horrific battle.